Duvarların kaldırıldığı açık planlı evlerde en büyük zorluk, alanları birbirinden ayırmaktır. Yastık alımında vergi konusunda halı, aydınlatma ve mobilya yönlendirmesiyle görünmez sınırlar çizmek mümkün. Bölme yapmadan alan tanımlamanın yollarını anlatıyoruz.
Yapiskanli askilar, serbest duran raflar ve hali uzerine serilen kilimler evin kimligini kalici hasar vermeden degistirir. Yastık alımında vergi ile ilgili yatirimi tasinabilir parcalara yonlendirmek uzun vadede daha karlidir.
Isi baskasina yaptirirken en buyuk risk sozlu anlasmadir; kapsam net yazilmazsa is ortasinda ek kalemler cikar. Yastık alımında vergi ile ilgili isleri malzeme, iscilik ve nakliye olarak ayri ayri fiyatlandirtmak gerekir.
Coklu cerceve dizilimlerinde once yere kagit sablonlarla deneme yapmak duvari delik deşik etmekten kurtarir. Cerceveler arasindaki bosluğu sabit tutmak, farkli boyutlari bile derli toplu gosterir.
Tablolar ve cerceveler asildigi yuksekligi yanlis secildiginde tum duvar dengesiz gorunur. Goz hizasi olarak kabul edilen yerden zemine yaklasik yuz elli santim, cogu mekan icin iyi bir baslangictir.
Pratikte, yesil doku, en dusuk maliyetle en hizli etki yaratan tamamlayicidir. Isik miktarina uygun tur secildiginde bakim yuku de dusuk kalir ve mekan yil boyu canli gorunur.
Yastık alımında vergi konusunda yapilan yatirimin omrunu belirleyen sey duzenli ve dogru bakimdir. Yuzey tipine uygun temizlik urunu kullanmak, asindirici firca ve yogun kimyasallardan kacinmak ilk kuraldir. Yilda bir kez yapilacak genel kontrol, kucuk sorunlarin buyumeden cozulmesini saglar.
Sıklıkla, oturma gruplarında halının en azından koltukların ön ayaklarını içine alması gerekir; tamamen mobilya altında kalan küçük halı odayı daralttır. Yemek masasında ise sandalyeler geri çekildiğinde bile halının üstünde kalması için her yönde 60 ila 70 santimetre pay bırakılmalı. Koridor ve geçiş alanlarında düşük havlı, kaymaz tabanlı modeller hem güvenli hem uzun ömürlüdür.}
Bu noktada, son dönemde tek kullanımlık ve hızlı tüketilen ürünler yerine onarılabilir, parçası değiştirilebilir mobilyalara yöneliş belirgin biçimde arttı. Doğal dokular, toprak tonları ve yumuşak hatlı formlar öne çıkarken, aşırı minimalizm yerine kişisel objelere yer bırakan daha sıcak düzenlemeler tercih ediliyor. Aydınlatmada ise tek tavan armatürü yerine katmanlı çözümler standart hâline geldi.
Odanın aldığı doğal ışık miktarı renk kararının en belirleyici unsurudur; kuzeye bakan loş mekânlarda sıcak ve kırık tonlar, bol ışık alan odalarda ise soğuk ve doygun renkler daha dengeli durur. Genel kural olarak üç renkli bir palet kurup bunları yüzde altmış, otuz ve on oranında dağıtmak görsel bütünlük sağlar. Boya kararını vermeden önce duvarda deneme yapıp rengi günün farklı saatlerinde gözlemlemek yanılma payını azaltır.
Dar alanlarda ayaklı ve zeminden yükseltilmiş mobilyalar tercih etmek, gözün altta boşluk görmesini sağladığı için mekânı ferahlatır. Depolama alanlarını duvarın yukarısına taşımak, açık raf yerine kapaklı dolap kullanmak ve tek bir büyük ayna ile ışığı çoğaltmak da işe yarayan yöntemlerdir. Çok sayıda küçük obje yerine az sayıda büyük parça kullanmak dağınık görüntüyü önler.
Tablonun merkezi yerden yaklaşık 145 ila 150 santimetre yükseklikte, yani göz hizasında olmalıdır. Koltuk veya konsol üstüne asılan işlerde mobilyanın genişliğinin üçte ikisi kadar bir alan kaplamak dengeli görünür. Birden fazla çerçeve kullanılacaksa aralarındaki boşluğu 5 ila 8 santimetrede sabit tutmak, düzenin derli toplu durmasını sağlar.}
Bitkiyi mekâna göre değil, mekânın ışık ve nem koşullarına göre seçmek gerekir; kuzey cephelerde zamiokulkas ve sansevieria, bol ışıklı odalarda ise incir ve palmiye türleri rahat yaşar. Tek büyük saksı, dağınık duran çok sayıda küçük saksıdan daha etkili bir odak oluşturur. Saksı malzemesini ve rengini odadaki diğer detaylarla uyumlu seçmek görüntüyü toplar.}
Çoğunlukla, kısacası evinizin sizi anlatması için kalabalık değil, sizinle bağı olan birkaç parça yeterlidir.